7 Mart 2011 Pazartesi
28 Şubat 2011 Pazartesi
hede ve hödö.
Bulunduğum şehri sevmiyorum. Buraya katlanıyorum. Tek sebep: İstanbul'a bir saat uzaklıkta olması. Okuduğum bölümden ve okulumdan memnunum fakat sınıfımdan memnun değilim. Sınıftaki insanlar, insan müsveddeleri gibi geliyor bana. Evlenmek için okuyan kızlar,hayatında hiç kitap okumayanlar, alkol kullandığı için övünen ergenler,feysbuk denen şeyi hayattan daha çok ciddiye alanlar ve daha niceleri..
Oda arkadaşım Seren'i çok seviyorum.
Oda arkadaşım Seren'i çok seviyorum.
16 Şubat 2011 Çarşamba
şöyle de böyle de.şudur budur.
O'nu çok özledim.
Bu fotoğraf zımbırtısını yaparken de çok eğlendim.
Oh.
Özlemim geçmedi ama.
Bok geçer zaten.
Oyh.
Bu fotoğraf zımbırtısını yaparken de çok eğlendim.
Oh.
Özlemim geçmedi ama.
Bok geçer zaten.
Oyh.
14 Şubat 2011 Pazartesi
keşke #üç.
Birilerini bi' şekilde mutlu ediyorsam yüzlerini görmek isterim. Karşılık beklemem. Aman teşekkür etsin de değil. Mahçup olsun da demiyorum. Sadece mutlu olduğu an yüzünü göreyim yeter. Çünkü fena halde mest oluyorum. İşte o an tarifsiz bi mutluluk yaşıyorum. Şu ana kadar bu mutluluğu bir kez kaçırdım. Çok pişmanım. Keşke akşam yedide gitseydim ve yüzünü görseydim.
Bir'in Hikayesi.
"Bir’in Hikayesi
merhaba.! yanına oturabilir miyim ? Bu kez sınıfta baska yer kalmadı diye değil.Dinler misin diye beni , ilk defa soruyorum.çünkü biliyosun ; eskisi gibi bana yapacaklarımızdan söz etmiyorsun.Sadece doğru anları hatırlayıp buraya yazmalıyım.Hepsi çok hızlı geçiyor.Buldum sanırım.
” Benimle bu cumartesi deniz kabuğu toplamaya gelir misin ? mutlu olurdum.”
Sonra konuşurduk.Çıkacağımız uzun yolculuklardan,anlamadıgımız insanlardan açardık hep sözü.İnanırdık yapmak istediklerimize destek cıkardık hep birbirimize.Saygı duyardık hepsinden evvel,usul dinler sonra basımızı sallardık öne arkaya.Haklıydık degerliydik ve hep gösterirdik bunu birbirimize…Telaşlanır,heyecanlanırdık birbirimizden duyacagımız yeni öykülerde.-ki bu sırf uzun yaşayamayacaksak da hayatı pek cok şeyi daha cabuk öğrenip,onlar gibi daha pek cok öyküye yer acabilmek içindi.
Buldum.
”bi yolculuğa cıkalım ve sen hep konuş.bende koluna girip başımı omzuna yaslayayım…cok mutlu olurum.seni seviyorum.bi gün 2 biletle gelirim sana.sarıldım cok.”
Bir varmış,hiç kimse yokmuş…
(ve üşümek güzelmiş)"
~O'nun Bir'i ,benim.
” Benimle bu cumartesi deniz kabuğu toplamaya gelir misin ? mutlu olurdum.”
Sonra konuşurduk.Çıkacağımız uzun yolculuklardan,anlamadıgımız insanlardan açardık hep sözü.İnanırdık yapmak istediklerimize destek cıkardık hep birbirimize.Saygı duyardık hepsinden evvel,usul dinler sonra basımızı sallardık öne arkaya.Haklıydık degerliydik ve hep gösterirdik bunu birbirimize…Telaşlanır,heyecanlanırdık birbirimizden duyacagımız yeni öykülerde.-ki bu sırf uzun yaşayamayacaksak da hayatı pek cok şeyi daha cabuk öğrenip,onlar gibi daha pek cok öyküye yer acabilmek içindi.
Buldum.
”bi yolculuğa cıkalım ve sen hep konuş.bende koluna girip başımı omzuna yaslayayım…cok mutlu olurum.seni seviyorum.bi gün 2 biletle gelirim sana.sarıldım cok.”
Bir varmış,hiç kimse yokmuş…
(ve üşümek güzelmiş)"
~O'nun Bir'i ,benim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)