Yavuz Çetin'i de O'nu da çok severim.

Havada geçirmekte olduğum bi' günde rastladım ona. Öylece birbirimize yaklaştık.
Önce o;
~İstanbul'a ait olmalısın,dedi.
-Kimse bil(e)mez.evet,dedim. Ya sen ?
~Oyuncak Dünya'danım.

Uzun uzun kendi dünyasından ve buralarda beni aradığından bahsetti.
sonra ekledi,
~Köleyim.Orda yaşamak istemem.Ne olur kurtar beni!

Ne yapacağımı bilemedim-zaten hiç bilmezdim- ondan uzaklaşmak istedim.

-Gecenin rengi kapladı burayı.Gitmeliyim.
~Bodrum gecesi yüzünden.dedi.
ve tekrarladı:
~Kurtar beni.

Dünyamı iyi biliyor,dedim içimden.Dışımsa sessizdi.
ve yine önce o;
~Bilmem neden inat ettin..Çok istiyorum..Sadece senin olmak..O zaman her şey biter ve hiç düşünmezsin her şeyi. Lütfen hisset beni. Anca böyle kurtulurum. Senin İstanbul'a olduğun gibi ben de sana ait olurum.

Öylece kaldım.Gitsem ağlardım.Oysa ağlamayı sevmem ben.
sonra bu kez önce ben;
-Benimle uçmak ister misin? dedim.

ve dediği gibi oldu.Her şey bitti.Hiç düşünmedim.Bu bizim öykümüz.
bu da onun şarkısı;
>o'nun şarkısı<
aslında biz'im.